Verborgen, niet zichtbare of niet erkende rouw
Terug

Een speciale situatie treedt op wanneer het verlies voor de omgeving niet of niet goed zichtbaar is. Dit kan leiden tot niet erkende rouw. Bijvoorbeeld wanneer er ofwel iets niet tastbaars is verloren, ofwel wanneer het verlorene voor de omgeving niet bekend was. Niet tastbare verliezen kunnen verliezen zijn zoals het verlies van jeugd, idealen, vertrouwen.

Maar verborgen verliezen kunnen ook om wel tastbare zaken gaan. Verborgen rouw kan bijvoorbeeld ontstaan wanneer een vrouw een miskraam heeft, waarbij de omgeving niet wist dat zij zwanger was. Of wanneer het kind voor of tijdens de geboorte, tijdens het zwangerschapsverlof van de moeder, sterft en het voor de collega’s op het werk niet bekend is.

Een voorbeeld van de impact op het werk, van (een) miskra(a)m(en) is weervrouw Marjon de Hond, die sinds september 2009 enige tijd stopte met tv vanwege miskramen. Ze heeft uiteindelijk de knoop doorgehakt en stopt als weervrouw bij de NOS. In een interview op 26 juni 2010 met Algemeen Dagblad vertelt zij over deze keuze, die een rechtstreeks gevolg is van twee miskramen. In de officiële berichtgeving echter geen woord over de achterliggende reden...

Een ander voorbeeld van verborgen rouw is het ongewenst kinderloos zijn of blijven.

Twintig procent van de volwassen Nederlandse bevolking is kinderloos. Lange tijd dacht men dat die mensen daar bewust voor hadden gekozen. Maar dat klopt niet. Tachtig procent van de kinderlozen is min of meer per ongeluk kinderloos geëindigd, zegt onderzoeker Renske Keizer (26) van de Erasmus Universiteit Rotterdam, die onlangs op dit onderwerp promoveerde. Slechts tien procent van de kinderlozen heeft er echt bewust voor gekozen om geen kinderen te krijgen. De overige tien procent wist al jong dat zij fysiek geen kinderen kon krijgen.” 
Bron: Ongewenst kinderloos, Intermediair, Florentine van Lookeren Campagne, 08-04-2010.

Soms lukt het niet om kinderen te krijgen, terwijl iemand dat wel graag wil. Soms komt iemand er pas te laat achter dat hij of zij wel graag kinderen had gekregen, maar blijkt dat door gevorderde leeftijd niet meer mogelijk. Het blijkt moeilijk om dit bespreekbaar te maken. In een omgeving waar wel bij anderen kinderen worden geboren of waar anderen zwanger zijn en zich daar terecht over verheugen, kan dit verlies pijnlijk voelbaar worden. Bij een ongewenste zwangerschap van iemand anders, op zich ook voor die vrouw mogelijk een situatie van niet zichtbaar verlies, kan dit aanleiding zijn tot onbegrip.

Bij homoseksualiteit kan er ook sprake zijn van een verbergen van de geaardheid en de relatie voor de buitenwereld: "Misschien wist bijna niemand van jullie relatie? Als jullie naar de omgeving niet open konden zijn over het lesbische karakter van jullie relatie, is rouwen extra moeilijk. Je ervaart dat je omgeving je verdriet onderschat." Of de relatie wordt niet geaccepteerd en erkend: "Als je je partner verliest aan de dood, moet je soms opbotsen tegen haar afwijzende familie. Familieleden die haar homoseksualiteit nooit hebben geaccepteerd kunnen het jou gaan kwalijk nemen, of je niet accepteren als weduwe."
Bron: Rouw na verlies van je partner, op Lesbisch.nl.

In Geen recht op verdriet schrijft Manu Keirse over het niet erkende verdriet (Kennisnet, 12 september 2006):
"Het begrip ‘niet-erkend verdriet’ benadrukt dat er in onze samenleving regels bestaan die nauwgezet aangeven wie, wanneer, waar, hoe en hoelang en voor wie mensen mogen rouwen. We vinden deze regels terug in de arbeidsvoorwaarden. Zo krijgt een personeelslid vijf dagen verlof bij het overlijden van de partner, drie dagen bij het sterven van zijn kind, vader of moeder, broer of zus. Deze regels weerspiegelen dat onze samenleving bepaalt wie een wettig recht krijgt om te rouwen. [...] Deze regels stemmen echter niet altijd overeen met de aard van de band die mensen met elkaar voelen, met de betekenis die een verlies krijgt en met de gevoelens van de nabestaanden."